home
Home

 

persoonlijk
Persoonlijk

 

muziek
Muziek

 

geofictie
Geofictie

 

Muka
Muka

 

verhalen
Verhalen

 

foto's
Foto's

 

colofon
Colofon

English (Engels)Vakantie 2009

Eind juli en begin augustus 2009 zijn Laura en ik op vakantie in Frankrijk, Andorra en Spanje. Pas op de zaterdag voor we vertrekken, beslissen we dat het niet Italië wordt maar Zuid-Frankrijk en/of Spanje. We willen wel eens terug naar de Ardèche, waar we in 2005 waren. We pakken in op maandag en vertrekken op dinsdag om vijf voor tien. We besluiten om te blijven rijden totdat er geen wolken meer te zien zijn.


tent in Azé

Onze tent op de camping in Azé. Klik op de foto's voor vergrotingen.


Bij Mâcon gaan we de snelweg af, en onze eerste stop is in Azé (in Saône-et-Loire). Als we er arriveren, is de kassa al gesloten, maar de baas, die met een grote groep anderen bij de barbeque zit, zegt ons dat we maar een plekje moeten zoeken. We vinden een beschutte plek, achter een struik en naast een beekje. Later vraagt Laura waar ze wijn kan kopen in de buurt, en krijgt gratis een ontkurkte fles wijn mee.
     De volgende ochtend is het niet helemaal onbewolkt, en dus gaan we verder. We willen bovendien in de Ardèche uitkomen. We vertrekken rond acht uur, maar de kassa is nog gesloten. Volgens de openingstijden gaan ze pas om tien uur open. Er is niemand te bekennen. Tja. We laten een tientje en een briefje achter onder een rolluik, en we gaan. Eerst bezichtigen we Cluny, dat vlakbij is.


Cluny

Een oude kerk in Cluny.


Cluny

Cluny.


Cluny

Er is veel groen in het stadje.


Cluny

Een of ander overblijfsel.


Cluny

Ruïne van een grote kathedraal in het centrum, enkele meters lager dan de rest van het stadje.


Cluny

Muur met bloemen.


In de middag rijden we naar Dornas, en we zijn er rond half vier. Het is precies dezelfde camping als vier jaar geleden. Eén veldje, en een afgedamd riviertje zodat erin gezwommen kan worden. Overdag is het er druk, met twintig of dertig mensen uit de hele omgeving die er komen zwemmen en zonnen. We gaan eerst zwemmen. We eten steak met friet op de camping, aan het water.
     Als we na het zwemmen naar onze tent teruglopen, bieden de mensen tegenover ons ons pastis aan. Het is een groep van drie volwassenen met zeven kinderen, met twee auto's. De conversatie verloopt erg moeilijk. Ze vinden dat ik lijk op Andreas Vollenweider en Steve Vai, en Matthias, één van de volwassenen, kan nauwelijks van zijn laptop wegblijven. We slapen lang.


tent in Dornas

Laura blaast de matjes op, op de camping in Dornas.


De volgende ochtend rijden we naar Dornas voor brood, eten het op in Mariac, en zijn even in Le Cheylard. Daar mogen we op twee verschillende terrassen niet drinken, alleen maar als we er ook bij eten. 's Middags zijn we weer bij de rivier op de camping, en 's avonds eten we paella uit blik.


druiven in Le Cheylard

Laura op een paadje in Le Cheylard dat is overdekt met druiven.


Op vrijdag gaan we naar Montélimar. We lunchen er op een terras met een salade Niçoise en een salade Ardèchoise. De ober vertelt ons de weg naar een camping-shop. In het centrum koop ik een grijs vest (het is best koud 's avonds na zonsondergang, en ik ben vergeten om een trui mee te nemen). Als we de camping-shop vinden, merken we dat het dezelfde is waar we vier jaar geleden een nieuwe slaapzak voor Laura gekocht hebben. Laura koopt waterschoenen en sandalen. Op de terugweg rijden we langs een nougatwinkel en -fabriek, en we bezichtigen beide. De weg terug is lang, en er staat een flinke file. Laura gaat vroeg slapen.


bergweg

Haarspeldbocht.


dorp

Een dorpje.


zicht op bergen

Uitzicht op meerdere bergruggen achter elkaar.


De volgende dag doen we niks. We zwemmen en luieren. We zijn de eersten èn laatsten bij het water. Om een uur of twee wandelen we naar Dornas voor lunch, maar de boulangerie gaat pas om drie uur open. We bekijken de kerk en luieren in de buurt van een privé-kanaal. Op de terugweg bewonderen we een Citroën Traction Avant, en de eigenaar komt naar buiten om voor ons de deuren open te doen en de motor even te starten. Wat een mooie auto.


sluis

Ik bij een sluisje in Dornas.


bassin

Het waterbassin achter datzelfde sluisje.


kerk van Dornas

De kerk van Dornas, met Laura voor de deur.


rivier

De rivier in Dornas.


's Avonds eten we couscous met paprika, artisjokken en geitenkaas. Het brandertje raakt op en Matthias leent ons de zijne. Het onweert laat in de avond, en in de nacht regent het. 's Ochtends is het bewolkt.
     We staan op rond tien uur, kijken naar de lucht, en besluiten om te gaan. We pakken in en rijden rond half twaalf naar het zuiden. Ter hoogte van Avignon buigen we af naar het westen, richting Toulouse. Vlak vóór Toulouse rijden we naar de Pyreneeën. We sturen in de richting van Andorra. Het is hier hoog en steil. Met sommige stukken heeft onze auto voelbaar moeite. Er is een lange file die het land uit rijdt, maar we snappen (nog) niet waarom. We rijden een hele tijd door de mist, ofwel door een wolk. Als we erbovenuit stijgen, hebben we plotseling een prachtig uitzicht over de pas achter ons.


pas naar Andorra

We parkeren in een haarspeldbocht en kijken terug op de pas naar Andorra, waar we zojuist overheen zijn gereden.


bergen langs de pas

Bergtop langs de pas.


Laura hoog in de bergen in Andorra

Laura hoog in de bergen in Andorra.


kou op de pas

Het is hier koud.


Er zijn hier opvallend veel tankstations. De tank is bijna leeg, dus we wagen de poging. Het blijkt belachelijk goedkoop te zijn. We vinden een luxe hotel in het stadje Canillo. Alles in dit land blijkt ingesteld op de wintersport. Veel grote, lege hotels, lege parkeerplaatsen en lege stoeltjesliften. Het lijkt een heel groot Center Parcs.
     We vinden een fijn Spaans aandoend restaurantje, met een bar met TL-licht en een flinke hoeveelheid wijn. Het menu is tweetalig, Spaans en Catalaans. We bestellen lamsbout, die ons door de kok ter keuring wordt gebracht voordat ie 'm braadt. Ik krijg de poot, Laura het schouderstuk. Na het eten zet de ober twee verschillende flessen aguardiente op tafel, waar we van mogen proeven. Dat verschijnt niet op de rekening (die absurd laag is).


Judge in Andorra

Misschien voor het eerst dat een Judge Smith T-shirt in Andorra was.


uitzicht uit de hotelkamer

Het uitzicht vanuit de hotelkamer.


Het ontbijt is goed en overvloedig, met uitzicht op een riviertje. Er is bijna niemand. We rijden naar Spanje, via de hoofdstad Andorra la Vella. Dat blijkt een enorm tax free-paradijs, met patserige sieraden- en parfumwinkels en zo. Her en der zien we grote billboards met sigarettenreclame.


the full Andorran

Ik eet (een deel van) the Full Andorran breakfast.


We rijden vooral over binnenwegen, in de hoop een camping tegen te komen. Maar het land is hier dor en droog. Er is steeds een stukje woestijn, en dan weer een stukje groen, geïrrigeerd land. Zo nu en dan staat er een verlaten tankstation langs de weg. We rijden langs een autoband die is verloren door een stilstaande vrachtwagen. Het overige verkeer rijdt erlangs terwijl de chauffeur over de weg naar zijn band toe loopt.
     We kopen een kaart bij de VVV in Puigcerdà, waar we niet zoveel aan blijken te hebben. We rijden door Pina, waar een begrafenis aan de gang is. Het hele dorp komt net de kerk uit. We bekijken ook Quinto. Geen campings, en zelfs geen hotels. Dus we rijden meteen maar door naar Zaragoza.
     We komen rond acht uur in de stad aan. Het is groot maar niet hectisch. Het verkeer is zelfs prettig rustig. Ondanks de drukte krijgen we alle tijd om te twijfelen en te zoeken. We parkeren, en laten ons dan door vriendelijke mensen op straat de weg verder wijzen. Eerst maar eens naar de Ebro. We komen uit op het grote plein, het Plaza de Nuestra Señora del Pilar. We kiezen hotel Inca, dichtbij het plein, en we eten op een terras op het plein.


uitzicht uit hotel Inca

Uitzicht vanuit onze kamer in hotel Inca.


spiegelkus

Op de hotelkamer.


De volgende dag zit hotel Inca vol, dus we verhuizen 's ochtends naar een nog veel mooier hotel op het plein, Las Torres. Er zijn voorbereidingen voor iets dat lijkt op de aankomst of het vertrek van een wielerronde. We ontbijten op een terras op het plein. We bezichtigen de overdekte markt, met veel fruit, vlees, vis en inktvis (maar natuurlijk ook schapenkoppen en koeientongen en zo). We lopen naar de arena van de stierengevechten, en we zien meerdere smalle, kleurrijke straatjes en huizen. Het is een gezellige stad.


Pilar

De kathedraal op het grote plein heeft kleurrijke daken.


plein

Het plein is erg groot. Volgens de legende verscheen Maria hier in de eerste eeuw na het begin van de jaartelling, staande op een pilaar. Aan pilaren sindsdien geen gebrek in deze stad.


uitzicht uit de hotelkamer

Ik blokkeer het uitzicht vanuit onze kamer in hotel Las Torres.


Hoewel de stad al eeuwen eerder bestond, dateren de oudste sporen van de stad zoals we die kennen uit de Romeinse tijd, toen keizer Augustus Caesaraugusta stichtte. Van die naam is de huidige naam Zaragoza afgeleid. We bezichtigen de grote kerk op het plein (Catedral-Basílica de Nuestra Señora del Pilar), en we beklimmen de toren voor het uitzicht (grotendeels met lift).


muur

Een oude muur in het stadscentrum.


Augustus

Standbeeld van keizer Augustus.


woestijn

Op sommige plekken begint de woestijn meteen buiten de stad.


stad

De stad in vogelvlucht.


Ebro

De Ebro.


non op plein

Een non op het plein.


pastoor op plein

Een pastoor op het plein.


jochie op plein

Een jochie verjaagt de duiven.


's Avonds nemen we plaats op het terras van een goedkope pizzeria op het plein. Er rennen agenten voorbij en vlak langs het terras scheurt een politieauto met sirene. De opgejaagde rent onze kant op. Een onbetrouwbaar uitziende man laat hem struikelen, en hij valt tegen ons tafeltje aan, waarna de agenten hem inrekenen. Pfieuw! Het eten is goedkoop en vies.
     Later die avond zitten we bij de fontein aan de andere kant van het plein. We zijn niet de enigen met de voeten in het water. Een bus uitbundige Italianen maakt het gezellig door in het water te spelen. Spanjaarden zijn over het algemeen wat meer beheerst, denken we. Om elf uur stopt de fontein, maar de lichtjes blijven aan. Iets later gaan we slapen.


maan

Volle maan.


plein

Het plein 's avonds.


fontein

Veel mensen pootjebaden in de fontein op het plein.


kerk

De kathedraal bij nacht.


We ontbijten in de kelder van het hotel. Vandaag gaan we naar het grote park rond het riviertje Huerva (dat uitmondt in de Ebro). Het wordt gedeeltelijk herbouwd, en is niet zo indrukwekkend. We lopen terug langs de Ebro, en lunchen in een tapas-restaurant aan het plein, wat erg goed bevalt. We doen van twee tot vier een middagslaapje op de hotelkamer (Laura leest). De temperatuur (dagelijks een graad of 34) dwingt ons om ons snel aan te passen aan Spaanse gewoontes van siësta en laat diner.


zwart-witte muur

Opvallende kleurverschillen op de muur van een kerk.


riviertje Huerva

Het riviertje Huerva, dat door het park stroomt.


fontein

Fontein.


waterstraal van fontein

De waterstraal van een andere fontein.


Laura aan de Ebro

Laura aan de Ebro.


kerk

Een kerk.


plein

Het plein San Bruno.


kerkmuur

Opvallende Moorse motieven op de muur van dezelfde kerk.


toren

Toren.


In de namiddag bezoeken we de vier dependances van het museum over de Romeinse tijd van Zaragoza, respectievelijk over het forum, de haven, de thermen en het theater. De musea liggen verspreid over het stadscentrum, en liggen opvallend meerdere meters onder het huidige stadsniveau.


theater (in museum over het forum)

Weinig publiek bij de voorstelling.


boog

Stadsbeeld.


theater

Het Romeinse theater.


theater

Laura in het Romeinse theater.


We lopen terug naar het plein en eten bij het beste (en duurste) restaurant aan het plein. Kabeljauw-carpaccio en lam als hoofdgerecht, met heerlijke witte wijn, en een appel-calvados sorbet toetje (Laura cakejes met chocoladesaus). Tot slot nog twee koffie en één Spaanse cognac toe.
     Als we geld pinnen, word ik verleid door de Irish pub. Ik drink een Guinness, en Laura en ik krijgen allebei gratis een Guinness T-shirt (en ik krijg een sigaret).
     We staan op tijd op, en ontbijten net als gisteren weer in het hotel. We vertrekken. Laura rijdt ons de parkeergarage uit, Zaragoza uit, naar het westen. We nemen de tolweg richting Bilbao, slaan af naar Pamplona en nemen de weg naar Irún.


landschap

Landschap.


windmolens

Windmolens. Er staan ook talloze zonnecollectoren in het niets.


irrigatie

Irrigatie.


berg

Berg.


Na Irún volgen we Bordeaux. Op de kaart leek die streek erg mooi. Dat klopt wel, maar het is ook wel erg toeristisch. Overal surfers, caravans en duinhuizen. Desondanks zoeken we een camping. Het is bewolkt en een beetje miezerig.
     We vinden na enige moeite een heel simpele en fijne camping, die Lili heet, bij de woning van een stel Engelsen. Het is niet meer dan een groot, leeg grasveld met daarnaast wat plekken voor tenten tussen de bomen en struiken. Er zijn primitieve koude douches (met een tuinslang), maar ook warme douches tegen betaling. Achter de camping ligt een omgewaaid bos, en de eigenaar vertelt ons dat hier tijdens een storm vorig najaar tientallen bomen zijn omgewaaid.
     We rijden naar de winkel en naar het strand. Het is een prachtig breed, geel zandstrand met heel hoge en woeste golven. We zeggen tegen de mevrouw van de camping dat we misschien wel een paar nachten blijven, maar later op de avond regent het weer even, en ook de volgende ochtend ziet het er deprimerend donker uit.


tent

Onze tent op camping Lili nabij het dorp Mixe.


donkere lucht

Donkere, dreigende lucht.


ex-bos

Een ex-bos.


bomen

Enkele hoge bomen die de storm hebben overleefd.


We besluiten dus om te vertrekken. Bij het afrekenen zegt de mevrouw ons dat wij precies het soort gasten zijn dat zij wil: "nice and quiet." Gisteravond hadden we een per ongeluk gekochte fles zoete witte Sancerre achtergelaten voor wie wil. Zij dus.
     Aanvankelijk gokken we op het gebied rond Chateauroux, waar veel kleine meertjes lijken te zijn (Parc de la Brenne). Maar het weer klaart niet op, en we besluiten om meteen door te rijden naar huis. We zijn er rond elf uur 's avonds.


naar het begin van de bladzijde