home
Home

 

persoonlijk
Persoonlijk

 

muziek
Muziek

 

geofictie
Geofictie

 

Muka
Muka

 

verhalen
Verhalen

 

foto's
Foto's

 

colofon
Colofon

Lauwerecht

En, o, de vermoeienissen van het wakker worden. Het vale licht, desondanks sterk genoeg de duisternis van het oppervlak van de aarde te verjagen, laat zien dat de nachtelijke mist in de ochtend uitlaatgassen van schoorsteen en file zijn, verschaft zicht op naar hun werk fietsende mensen, geeft stem aan de vogels, en pijn in mijn hoofd.
     Ik zamel een mens bijeen, sorteer ervaringen en probeer de onnutte gedachten weg te gooien, hoewel zij ook vandaag weer het verhaal zullen bouwen. Ik val in brokstukken uiteen, nooit zeker van slapen of waken, pijnloos alleen in opperste concentratie. Honderden in mij, allen smachtend naar een stem, een uitweg, een geloof. Bladerloos en troosteloos staan de bomen te wachten op de zure sneeuw dit jaar.
     Kwart voor tien en ijzig koud. Zo zal ook het einde zijn: als een tergend langzame verkilling.

Utrecht, donderdag 30 november 1995